Feeds:
Yazılar
Yorumlar

Archive for the ‘Tuvalet alışkanlığı’ Category

Bugün annemle Çağan’ın doğum gününü gecikmeli olarak kutlamaya karar verdik. Ama ona böyle söylemedik. 10:30 gibi Astoria‘da olacağımızı, Esentepe’deki işi bittiğinde isterse görüşebileceğimizi söyledik. Tabii ki hemen kabul etti! 🙂

Kahvaltıdan sonra toparlanıp çıktık. Çağan gelene kadar hediyesini aldık. Starbucks‘a oturmadan söylemeyecektik ama meraklı insan “Sephora’dan ne aldınız bakiyim?” diye sorunca gerçekler ortaya döküldü. 🙂 Çağan Starbucks’a gidene kadar zor sabretti. Ben de oturur oturmaz hediyelerini verdim.

Ama sesli öpücüğümden vermedim. Bunun üzerine o da beni göbeğimden öptü.

Bu arada resimde görünen arkadaki bina Plamen’in iş yeriymiş. Annem söylediğine pişman oldu. Çünkü “PidaPida” diye tutturdum. Çalıştığı için yanına gidemezmişiz ama yerindeyse bize el sallar diye aradık. Meğer şehir dışındaymış. Ben de vazgeçtim ve “meyve fuyu” içip karamelli waffle yedim.

Saat 12 olduğunda Astoria’ya bir şeyler oldu. Burayı daha önce hiç bu kadar kalabalık görmemiştim. Sanıyorum Plamen hariç etrafta çalışan herkes yemek saatinde Astoria’daydı. Kendimize zar zor yer bulup karnımızı doyurduk ve metroya atladığımız gibi Cevahir‘e geçtik, almamız gereken bir hediye daha varmış.

Cevahir’de ben 2 saat kadar uyudum. Ama uyumadan önce çişimi yaptım. Burada da çocuk tuvaleti yapmışlar. (Tchibo‘nun yanındaki koridora girince sağda.) Artık her AVM bu konuya el atmaya başladı. Sanırım Kanyon öncü oldu çünkü biz AVM’de çocuk tuvaleti kavramı ile ilk kez Kanyon’da tanıştık. Burası Kanyon’daki kadar şık değil ama olsun. Var mı? Var. Girmedim ama duyduğuma göre Akmerkez‘de de varmış. Acaba İstinye Park‘ta da var mıdır? Öğrenip haber veririm…

PS: Sesli öpücüğümü ayrılırken verdim. O kadar da kaba değilim! 🙂

Read Full Post »

“Üzerinde çalıştığım bir proje var.” demiştim, ne olduğunu tahmin etmiş miydiniz? Tam iki haftadır bezsizim!

İki hafta önce dolaba gidip de hiç bez kalmadığını gördüğümde çok şaşırdım ama bezsiz idare edebildiğimi ve bizimkilerin benimle nasıl gurur duyduğunu görünce durum hoşuma gitmeye başladı. Kendime güvenim geldi. Resmen büyüdüğümü hissettim. Annemin dediğine göre “Terrible Two” krizlerim bile hafiflemiş. Ne güzel! 🙂

İki hafadır blog’umu güncellemesem de bu süreçte neler yaşadığımı her gün kaydettim ve biraz önce hepsini yayınladım. Neler yaptığımızı ve hangi sonuçları aldığımızı “Tuvalet alışkanlığı” etiketi altında topladım. Merak edip göz atmak isteyenler olursa diye… 🙂

Uzun lafın kısası 20. ayımı henüz doldurmamışken bezi bıraktım diyebilirim. Benzer süreçlerden geçmek üzere olanlar için faydalı olacağını düşündüğüm detaylar şöyle:

– Günümüz trend’i bebeklere tuvalet alışkanlığı kazandırmayıp hazır olmalarını beklemek olsa da annem bu konuda kendi bildiğini okudu. İlk kez 11 aylıkken tuvalete oturdum ve hemen kakamı yaptım. Annemin korkusu herhangi bir koşullandırma olmadığı sürece hazır bezin verdiği rahatlıkla 3 yaşıma kadar bezle takılmamdı. Bu nedenle tuvaleti kullanmayı öğrenmeme yardımcı oldu.

– Kaka neyse de bana kalsa çişimi hiç tuvalete yapmazdım. Evde bez kalmayışı benim için iyi bir tetikleyici oldu. O andan itibaren hiç bez görmedim. Bez tak diye hayatımdan çıkıverdi.

– Bez kullanırken çişimi tutma ihtiyacını hiç hissetmemiştim. Geldiği an az az yapmıştım. Bez olmayınca tutabildiğimi gördüm ve tuttum.

– “Gündüz bez bağlamayıp gece bağlamak” hatasına düşmedik. İlk birkaç gece ben uyuduktan sonra annem önlem olarak bağlamış ama bakmış ki iyi gidiyorum beni uyandırmadan bez bağlama stresine de son vermiş. Anlayacağınız bez bir gitti, pir gitti. Bir daha da gören olmadı.

– Külot ve alıştırma külotları da bez hissiyatı verdiğinden ilk hafta bunları kullanmamak en iyisi. Ben dizime kadar elbise ya da bol pijama altı giydim.

– İlk 4 gün evden çıkmadık. 5. gün yarım saat, 6. gün 4 saat dışarıdaydık. Başarılı olduğumu görünce her gün çıkmaya devam ettik. Ve tabii artık normal külot giymeye başladım.

– Hem lazımlık temizlemek hem de lazımlığa alıştıktan sonra bir de tuvalete alıştırma süreci yaşamak istemediğinden annemin tercihi tuvalet adaptöründen yana oldu. Bu bana da uygun geldi. Tuvalet adaptörüyle çok rahat ettim.

– Dışarıda ya da misafirlikte kullanmak için Potette Plus aldık. Annem de ben de çok rahat ettik. Şiddetle tavsiye ederiz.

– “Kızımın tuvalet kitabı“nı defalarca okuduk. Büyüdükçe bez kullanılmadığını bu kitaptan öğrendim. Tesadüfen benim tuvalet adaptörüm ve seyahat oturağım kitaptakilerin birebir aynısı çıkınca kendimi kitapta gördüklerimle eşleştirmem daha kolay oldu.

– Bu süreçte motivasyon çok önemli olduğundan yere kaçırdığımda annem beni hiç azarlamadı. “Sorun değil, bir dahaki sefere tuvalete yetişirsin.” dedi. Tuvalete yetişmeyi başardığımda da neşeyle kutladı. Hevesimi kırmadığı gibi bolca destekledi.

– Daha fazla ayrıntı isteyenler, buraya bir tık!

Şimdi söyleyin bakalım, kocaman bir “Aferin”i hak etmiyor muyum? 🙂

Read Full Post »

Bir haftadır bezsizim. Başarımı ilan etmeden önce bir hafta daha beklemeye karar verdim. Ne olur ne olmaz… Sonra mahçup olmayalım…

Read Full Post »

İki gecedir bezsiz uyuyorum, çişim geldiğinde annemi uyandırıp tuvalete gidiyorum. Gündüz de hiç kaza olmuyor. Bugün 4 saatliğine dışarıdaydık. Külot giydim. Potette Plus portatif oturağım yanımızdaydı. Gittiğimiz yerde tuvalete yerleştirdik. Sorunsuzca çişimi yapabildim. Oldu bu iş!

Read Full Post »

Bugün projemin 6. günü ve ilk kez ne çiş kazası var, ne kaka. Hepsi bilinçli bir şekilde tuvalete yapıldı. Sanırım oldu bu iş!

Bugünkü puanım 10 üzerinden 10! 🙂

Read Full Post »

Older Posts »

%d blogcu bunu beğendi: